Dom Niskoenergetyczny

Dom energooszczędny – definicja i standardy

 

Popularność określenia dom energooszczędny sprawia, że znaczenie tego pojęcia wydaje się oczywiste. Sprawdźmy, jak definiuje się tego rodzaju budownictwo i jakie są aktualnie standardy je określające?

W tej chwili jest kilka standardów i kategorii definiujących dom energooszczędny. Kwalifikacje danego budynku do jednej z kategorii nie zawsze odbywają się na podstawie tych samych parametrów. Inne parametry określają dom energooszczędny, inne dom niskoenergetyczny oraz pasywny. Budownictwo energooszczędne w Polsce już teraz staje się obowiązującym  standardem, a nie jak dotychczas jedynie ciekawostką architektoniczną lub technologiczną, dlatego warto zapoznać się z definicjami, które w niedługim czasie mogą dotyczyć dużej liczby inwestorów.

ZAPOTRZEBOWANIE NA ENERGIĘ

Jednym z obowiązujących parametrów używanych do klasyfikacji domów energooszczędnych jest współczynnik EUco, który określa zapotrzebowanie budynku na energię potrzebną do ogrzewania wnętrza oraz przygotowywania ciepłej wody. Budynki referencyjne budowane obecnie w Polsce, które spełniają obowiązujące powszechnie normy, mają EUco wynoszący około 130 kWh/m2 na rok użytkowania. Dom energooszczędny według przepisów i europejskiej normy ISO powinien mieć EUco ≤ 70 kWh/(m2·rok). Dla porównania dom pasywny ma EUco ≤ 15 kWh/(m2·rok).

Niski współczynnik EUco stał się też głównym kryterium budynku, na którego budowę możemy uzyskać dofinansowanie rządowe z programu dopłat do budowy domów energooszczędnych, wprowadzonego od 2013 roku przez NFOŚiGW. Budynki o wskaźniku nie większym niż 15 kWh/(m2·rok) osiągają standard NF15, a z kolei te o EUco ≤ 40 kWh/(m2·rok) – NF40. 

PARAMETRY ENERGOOSZCZĘDNOŚCI W PRZEPISACH BUDOWLANYCH

Istnieje też parametr klasyfikujący domy według ich standardów energooszczędności, który odnosi się do źródeł energii wykorzystywanych do ogrzewania. Współczynnik EP oznacza ilość energii nieodnawialnej, jaką budynek może pozyskiwać z nieodnawialnych surowców energetycznych, czyli energii zawartej w paliwach i nośnikach takich jak węgiel, gaz czy ropa naftowa. Wskaźnik EP dotyczy 1 m2 powierzchni użytkowej podanej w kWh/(m2·rok). Współczynnik ten został przyjęty jako kryterium określające standardy w Warunkach Technicznych obowiązujących w Polsce od 2014 roku. W odniesieniu do budynków jednorodzinnych jego wartość może wynosić maksymalnie 120 kWh/(m2·rok). Od 2017 r. może on wynosić maksymalnie 95 kWh/(m2·rok), a od 2021 r. wskaźnik EP nie będzie mógł przekroczyć 70 kWh/(m2·rok). Zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną budynku będzie kontrolowane już na etapie projektu, w którym są określone mające decydujący wpływ na wartość końcową współczynnika EP – sposób jego ogrzewania i wentylacji. 

Im lepiej zaizolowany DOM tym niższy wskaźnik EP!

Niski wskaźnik EP to:

  • niższe rachunki za ogrzewanie,
  • większy komfort cieplny w domu,
  • wyższa wartość nieruchomości,
  • ochrona domu przed przegrzaniem w lecie, a chłodem w zimie.

WSZYSTKIE PROJEKTY DOMÓW ORAZ ICH WYKONANIE OFEROWANE PRZEZ FRAMHUS DOMY ENERGOOSZCZĘDNE SĄ ZGODNE Z NOWYMI PRZEPISAMI OBOWIĄZUJĄCYMI OD STYCZNIA 2021r.

 

Daje to gwarancję pomyślnego przeprowadzenia procedur formalnych oraz wybudowania domu w odpowiednim standardzie energetycznym.

 

 

 

 

 

formularz kontaktowy